Ben öyle fotografsız uzun uzun yazılardan oluşan blogları pek sevmiyorum, içim kararıyor. O yüzden aynı eziyeti size de yaşatmamaya çalışıyorum kendi blogumda.
Şu an kimseye görsel vs. hazırlayacak halde değilim =) O yüzden kısa kesmeye çalışıcam.
Son birkaç gündür ortalıkta yoktum çünkü Obama'nın da katıldığı medeniyetler ittifakı adlı büyük organizasyonda bir ülkenin mihmandarıydım. Ciddi iş. Acaip stresli, sorumluluk gerektiren ama bir o kadar da zevkli. Neyse. Bu konu başlı başına bi post zaten. Kendime geldiğimde yazıcam.
Dün gece 2 gibi ancak eve döndüm. Tek derdim bi an önce zıbarıp, ertesi gün sabah 10da sorumlusu olduğum dışişleri bakanını otelinden zamanında almak, korumaları zamanından önce orda hazır etmek, makam aracı vs. bilimum diplomatik ıvır zıvırla ilgilenmekti.
Ama öyle kolay değil işte. Eve geldim ve farkettim ki, soyulmuşuz. Gayet de evin kapısından giren hırsız efendi evin heryerini didik didik edip, yükte hafif pahada ağır ne varsa (buna haysiyetim de dahil) alıp götürmüş.
Haksızlığa uğradığımızı düşünüyorum. Zengin bile değiliz ki biz. Düğünümde takılan şeyleri ben kullanmaya kıyamazken, adam cebine tıkıştırıp boş kutuları bırakmış bana.
Parası bilmem nesi umrumda değil tabiki. Sağlığımıza bişi olmasın gerisi yalan, farkındayım. Ama insanın içi acıyor. Telafisi olmayan anılarımı çaldı soysuz.
Bütün bunlar olurken Mumuk evdeydi tabiki. Tek avuntum ona bi zarar gelmemiş olması. İşin komiği tek görgü tanığı da Mumuk. Ama konuşmama hakkını kullanıyo. O da ayrı şerefsiz. =)
Doğal olarak dün gece hayatımda ilk defa 155i aradım. Hep sanırdım ki acil bi durumda yanlışlıkla 911'i aricam. Cık. Aklıma bile gelmedi.
Neyse ayrıntılı sonra yazıcam.
Eh bugün işe de gidemedim tabi. Sağolsunlar ne organizasyon ne de sorumlusu olduğum kişiler hiçbir problem çıkarmadılar, herkes acaip anlayışlıydı. İşte o zaman daha bi hissettim mağdur sıfatını.
Hatta koskoca x ülkesinin dışişleri bakanı kendi cep telefonundan beni arayıp geçmiş olsun dileyince biraz daha iyi hissettim. My existence matters. Oh yeah.
Şimdilik özetle böyle... Güya kısa yazıcaktım. Yine olmadı. Gideyim foto arim madem.
Peace.
nora.
