Normalde herhangi bir gündemi, siyasi olsun olmasın herkesin konuştuğu/konuşmaya hak gördüğü konuyu buraya, bloguma pek yansıtan bir insan değilim.
Burası daha çok bana ait yaşanmışlıklar, hatta en çok da fotoğrafların yeri. "Blogumu takip eden insanların gözü gönlü açılsın" mekanı.
Ancak son bir kaç gündür susmayı becerdiğim Defne Joy Foster konusunda sanırım bu gece tükettiğim rakı miktarı nedeniyle daha fazla susamayacağım.
Yıllar yıllar önce, ben henüz her bir boka özenen bir çocuk iken, Çat kapı diye bir program vardı TV'de. Ünlülerin evlerine giden esmer güzeli bir hatun her yeri didik didik eder, enerjisiyle televizyona bağlardı beni ve hatta ailemi.
Bir süre sonra safi ünlü evi merakından öteye geçmişti bu program. O esmer kızı dört gözle bekler olmuştuk.
Ekrandan yüz milyon enerji partikülü saçılır, biz de çekirdek çitleyerek yutardık hepsini.
Benim DJF'a dair sevgim, böyle saf bir döneme denk geliyor.
Son zamanlarda yeniden popüler olmuş, hiç de haz etmediğim Acur Bey'in programında yeniden gündeme gelmiş, inanın haberim bile yoktu.
Ha bilsem, sırf Defne için izlerdim o programı, samimi söylüyorum.
Neyse, geçtiğimiz gün CNNTürk'ün "
Defne Joy Foster Ölü Bulundu" twitiyle uyandım.
Seneler evvel bir kaç hafta önce görüştüğüm bir arkadaşımın şehit ilan edildiği günkü gibi gerçek üstü bir his kapladı.
Abartmıyorum.
Ölümün soğuk elleri nah çekiyordu suratıma.
Çünkü bu kadar "
hayat dolu" bir şey bu kadar "
yok" olamazdı.
İster inanın, ister inanmayın, çok ama çok etkilendim.
Pırt yapsam twitini atarım ama bu konuda tek bir söz söyleyemedim.
Çocukluğum, gençliğim, havalılığım, eğlencem ölmüş o gece.
Hem de
32 gibi komik bir yaşta.
Öylesine beklenmedik, öylesine karın boşluğuna bir yumruk.
Saatler geçmeden, hakkında yazılanlar... offf.... işte bunları hiç beklemiyordum asıl...
Başkasının evindeymiş, alkol almış... vs. vs. hepiniz benden çok görmüşsünüzdür yazılanları... İşi laikliğe bağlayanlar, ahlak polisliği yapanlar, komedi üstüne komedi...
Ama bu olay hiç komik değil ki??? Bir dakika... bir durun yahu... Gencecik kadın, gencecik bir anne, gitti. Bitti. Yok artık.
Bu kadının özel hayatını da yıllardır izlemiyoruz saniyesi saniyesine... Hani bizden borç istedi de cebimizden mi verdik? Akşam geldi de bir çay mı koyduk? Yooo... Sadece eğlendirdi bizi. Hakkında doğru dürüst bir bilgiye de sahip değiliz açıkçası... Eeee??? Gidişinin ardından taziye iletmek dışında ne kalıyor bize? Ben söyleyeyim;
bok yemek... Ne fazlası, ne de azı...
Rica edicem, bir sabah açın ve Müge Anlı'nın programını izleyin... "Sıradan" insanların, ailelerin nasıl "tren yaptığını" ne komplolarla kanından canından insanları katlettiğine şahitlik edin. Yurdumun en ücra köşesinde nasıl sapkınlıklar dönüyor bir görün.
Henüz yıl geçmedi, Siirt'te iki küçük kızkardeşin 2 sene boyunca düzenli olarak tecavüze uğraması ve "biz içimizde hallederiz bu meseleyi" açıklamalarının üstünden.
Her gün hayvanlara tecavüz ediliyor. Her gün. Bahsi bile geçmiyor gündemde.
DJF kocasını aldatmışmış.... Vay be ?!!! Ne mühim olay... Kadının kocası gocunmuyor, acısını yaşıyor, tüm sevenleri bir gidenin ardından saygısızlık etmemek uğruna yorum dahi yapmıyor... Ancak prim budalası bir kaç şerefsiz akbaba gibi atlıyor...
İnanın ben utanıyorum bu şerefsizler konuştukça.
Hele bir de Bay Çükükalkmaz bir yazı yazıyor ki, su testisi, su yolu bağlantılı. Oyyyy. Uzun zamandır beklediği, tüm tepkileri çekebileceği, adından konuşturabileceği fırsat geçiyor eline.
Pislik.
Bir de "kerata" diyor ya en çok o koydu bana... Erkeğin elinin kiri nasılsa...
Hatırlıyorum da, "yavşak" kelimesini ilk o adam için duymuştum hayatımda... Babam derdi; "pişmiş kelle gibi sırıtıyor, yavşak"... Gerçekten literatüre geçmeli, bu adam bu sözün karşılığı olarak.
Nokta.
Çok uzattım farkındayım. Çoğunuz buraya kadar okumadınız bile. Kalanınız da "ulan memleket meselesi için bu kadar yazmaz?!" diyorsunuzdur.
Dedim ya, bu blog daha çok pozitif enerji yüklemek için. Her yerde duyduğunuz, gördüğünüz şeyleri tekrarlamak için değil aslında. Ancak bu olay bildiğin kanıma dokundu, arkadaş. Kadınlığıma dokundu. Acıttı canımı.
Yine de susardım ya, rakı affetmedi.
Bu arada rica edicem, eğer fenalaşırsam, lütfen adam gibi 112'yi arayın ya da en kötü bi taksiye atıp en yakın hastaneye götürün beni. Tavuk gibi etrafta klinik falan aramayın... Çok saçma çünkü...
peace.
nora
