Bloga üvey evlat muamelesi yapmak.
Sanırım yaptığım şey tam olarak bu. Ama bir sorun neden? Sorduğunuzu varsayarak cevaplayayım; haftalardır o kadar meşgulum ki, bloga zırnık girecek vaktim olmadı.. Olaylar biriktikçe de bloga girmeye üşenir oldum.. Artık bir dur demem gerekiyor biliyorum.. İnsan kendi blogunu özler mi? Ben özledim işte.
Neyse efenim, kronolojik bir sıraya koymam mümkün olmayacak bugün gireceğim postları ama bir kaç fotoyla süslersem sizleri tatmin etmiş olurum gibime geliyor =)
Öncelikle size Irma'dan bahsetmem gerek...
Sitemizin çimenlerini kendine tahsis etmiş 4,5 aylık kangal kırması bir bebiş kendisi... Fark ettiğim andan itibaren sabah akşam mamasını suyunu eksik etmedim...Tabii ki hayvansever(!) yurdum insanı bu durumdan rahatsız oldu ve ortalık karıştı...
Bir adam kendi köpeğini ve bu yavruyu kamuya açık alanda dövmeye kalktı. Sırf oynuyorlar diye.
Ben de tesadüfen o an 14. kattaki evimin balkonundan bunu görüntüledim. ( 70-300mm lensimi se-vi-yo-rum!)
Videoyu internette bir çok platformda yayınladım. Sağlam tepkiler geldi. Video yıldızı da kendi kimliğini ifşa edince ortalık karıştı.. Karşılıklı suç duyurularında bulunmalar.. tehditler... havada gezdi.
Böyle bir durumda hiç tanımadığım insanlardan inanılmaz destek geldi ve canım ülkemde hayvanlara değer veren bu kadar insan olduğunu görmek inanılmaz mutlu etti beni.
Neyse çok uzatmayacağım.
Üzerinden zaman geçtiği için inanın olayları anlatmaya üşeniyorum bile... Kısaca, ben bu sokak kopişini iki ayaklıların gazabından kurtarıp evime aldım ve yuva aramaya başladım... Meğer yuvasını çok uzaklarda aramama gerek yokmuş =)
Yok yok merak etmeyin, ben sahiplendim demeyeceğim =)
Ankara'da yaşayan ablamı hatırlıyor musunuz? Hani
Alice diye bir kızı vardı zaten.. Heh işte, Alice'e kardeş oldu Irma =) Hatta inanır mısınız bilmem ama, Irma gelecek diye, önceden apartman dairesinde oturan ablam bahçeli bir eve (şato mu demeliyim?) taşındı =)
Bu taşınma işi çıkınca, ev hazır olana kadar Irma hanım, 15 gün kadar bizim evde kaldı. Popomun dibinden ayrılmadı desem daha doğru olacak =)
Sonra gittim kendi ellerimle canım ablama teslim ettim kızımı :) Ayrılmak zor oldu tabii ama böylesi güvenli bir evde, hayatının sonuna kadar sevilip şımartılacak olacağını bilmek tüm negatif duygularımı yok etti diyebilirim.. Üstelik de her ablama gittiğimde kavuşucaz kızımla =)
Irma'yla ilgili daha çok dosya hazırlayacağım, bol bol fotoğraflar göreceksiniz..
Bu sadece tanışma yazısı oldu. Daha sonra bizim evdeki kuduruklarla ne maceralar yaşadığını da anlatacağım =)
Drama Queen oğlum MouMouQue kendisinden 5 kat büyük Irma'ya neler etti, akıllı kızım Cappy kopişle nasıl geçindi hepsini yazacağım bir ara...
Stay tuned.
nora.
