Monday, 14 July 2014

Mumuk.



Hep sıradan sebepler sıralardım blogumu neden ihmal ettiğime dair.

Ya "yoğunluktan",

Ya da "tembellikten yazamadım" derdim özetle, ve özür dilerdim sizden.

Bu kez "tatsızlıktan", "eksiklikten" yazamadım.

Evimizin ilk kedisi, eğlence ve ilham kaynağımız Mumuk kayboldu Mart ayında.

6 yıldır her anımızın birlikte geçtiği oğlumuz, bir pazar günü Göksu Evleri'nde, evden çıktı ve bir daha gelmedi.

Sosyal medyadan takip edenler zaten biliyor, aramadığımız delik, girmediğimiz ilan kalmadı.

Perişan olduk.

Kapı kapı gezdik.

Gecenin karanlığından, sabahın körlerine kadar.

Bulamadık.

Nispeten hayvansever bir sitede oturduğumuz için, yardımcı olmak isteyen de çok oldu. Hala arada ihbar telefonları geliyor, "Bu Mumuk mu?" diye.

Hiçbiri oğlum çıkmadı.

Kahrolduk.

Mart ayından beri her gün aklımızda.

Her gün ya internette aratıyoruz, ya da eve girmeden sitede bir tur atıyoruz, belki denk geliriz diye.

Çok yorulduk, çok üzüldük ama günlük hayatımıza da bir şekilde dönmek zorunda kaldık.

Evde ilgi ve sevgi bekleyen çok fazla çocuğumuz var. Onlar da perişan oldu günlerce biz sokaklarda sabahlarken...

Her haliyle çok özel bir kediydi Mumuk ve onunla yıllar geçirebildiğimiz için çok şanslıydık. Daha uzun yıllar birlikte olacağımızı zannederken... Başımıza bu geldi...

Bu süreçte, kaybolduktan 6 ay sonra, 2 sene sonra evine dönen kediler hakkında mucize hikayeler dinledik.

Artık bizim hikayemiz de mucizesini bekliyor.

Ah bir dönse...


nora

6 yorum:

Loreathan Corellon said...

:(
Anadolu yakasında bile benzerini görünce heyecanlandım ne yalan söyleyeyim:( Bir gün döner belki gerçekten, güzel bir kedi sonuçta, sahiplenen vardır belki bulup

nora said...

Ah Cenkcim, biz de öyle nerede olursak olalım arıyor gözlerimiz oğlumu.. Biri almasaydı bulurduk gibimize geliyor...

Loreathan Corellon said...

muhtemelen öyledir, ilk aklıma gelen o oldu. Her ne olursa olsun sizinle beraber çok güzel zaman geçirdi, kimse yüzüne bakmayacakken siz ailesi oldunuz, bence iyidir, yine iyi bir aile almıştır

nora said...

Cins falan değildi ama şeytan tüyü vardı, biliyorsun.. Çok sağolasın, biz de bu şekilde düşünüp teselli buluyoruz açıkçası...

Beyaz Büyü said...

Post'larını ve kedilerini özlemişim. Her kayıp ilanında içimden bir parça kopuyor gibi, belki de keyfi yerindedir.. Başka türlüsünü düşünmek çok zor çünkü :(

Gokkusagi Dosyasi said...

Kaybolduğunu instagramdan öğrenmiştim aylar önce ve çok fena olmuştum. Şimdi de başlığı görünce içim hopladı, buldunuz mu acaba diye...
Güzel pofuduk umarım çok çok iyidir ve bütün kalbimle kavuşmanızı dilerim. Mucizelere de inanrım.